میدونستی آیا...؟+18هستی؟پس بیا تو دم در بده
DeLaM GerefTe kheYli ZiaD:(

چهارشنبه 28 فروردین1392 0:29 مینا


{ Continue }
سه شنبه 6 فروردین1392 14:12 مینا


{ Continue }
سه شنبه 6 فروردین1392 13:51 مینا

امروز تولد وبلاگم بود و من همين الان يادم اومد كه يك ساله شده...

خلاصه اينكه========>  وب عزيزم تولد يك سالگيت مبارك3>

یکشنبه 28 آبان1391 21:58 مینا

دو زن سوئدی امیدوارند که با انجام عمل جراحی که پزشکان آن را اولین پیوند رحم بین مادر و دختر در جهان توصیف کرده‌اند باردار شوند.

متخصصان در بخش پزشکی دانشگاه گوتنبرگ در سوئد اعلام کردند که این عمل جراحی چند روز پیش انجام شده و تاکنون با هیچ مشکلی روبه‌رو نشده است. ولی تاکید کردند که تا زمانی که این زنان دوران بارداری و وضع حمل را به سلامتی سپری نکرده‌اند این عمل پیوند رحم را موفقیت‌آمیز نمی‌دانند.
 
یکی از این زنان چند سال پیش به خاطر ابتلا به سرطان دهانه رحم مجبور شده بود رحم خود را بردارد و زن دوم به طور مادرزاد بدون رحم متولد شده بود. هر دو این زنان حدودا سی ساله هستند.

هر دو زن به مدت یک سال تحت نظارت کامل پزشکان خواهند بود و پس از آن به شیوه لقاح مصنوعی تخمک‌های خود این زنان که در آزمایشگاه پرورش یافته‌اند به محیط رحم‌شان منتقل خواهد شد.
تحقیقات در مورد پیوند رحم از سال‌ها پیش آغاز شده است تا به این وسیله بتوان به زنانی که رحم یا تخمدان خود را بر اثر ابتلا به سرطان از دست داده‌اند کمک کرد تا باردار شوند.

کار‌شناسان باروری عمل پیوند رحم توسط پزشکان سوئدی را گام بسیار مهمی ارزیابی کرده، ولی تاکید می‌کنند که برای ارزیابی نهایی باید منتظر نتیجه بارداری و وضع حمل این زنان بود.

حتی اگر این مورد در ‌‌نهایت موفقیت‌آمیز باشد، معلوم نیست که چه تعداد از زنان حاضر
خواهند شد خطرات و پیچیدگی‌های چنین عمل دشواری را بپذیرند. یکی از راه‌های متداول برای زنانی که رحم سالم ندارند انتقال تخمک بارور شده آنها به رحم زن دیگری است که به عنوان مادر جایگزین دوره بارداری را طی می‌کند.
 سال گذشته پزشکان در ترکیه اعلام کردند که برای اولین بار عمل جراحی پیوند رحم یک زن متوفی به بدن زن جوانی که رحم او برداشته شده بود را با موفقیت انجام داده‌اند. حال این زن کاملا خوب است، ولی هنوز معالجات مربوط به بارداری را آغاز نکرده است.
مسئول هیئت پزشکی که عمل جراحی اخیر را در سوئد انجام داده است می‌گوید پیوند اعضای بدن میان افراد یک خانواده معمولا خطر کمتری دارد و در عین حال تماس و ارتباط عاطفی بین مادر و دختر نکته مثبت و بسیار مهمی است.
 مادرانی که رحم آنها به بدن دختران‌شان پیوند زده شده هر دو سال‌ها پیش وارد دوران یائسگی شده‌اند، اما به گفته پزشکان یائسه بودن اهدا کننده رحم در میزان موفقیت این عمل و بارداری زنان در آینده تاثیری نخواهد داشت.
 

دوشنبه 3 مهر1391 11:56 مینا

گردن رحم (cervix) چیست؟
گردن رحم قسمت باریك، لوله شكل و تحتانی رحم است كه به طرف مهبل كشیده می شود. (كلمه cervix در لاتین به معنای گردن است) در شرایط غیر حاملگی، گردن رحم به میران كمی باز است تا اسپرم داخل رحم شود و نیز خون قاعدگی خارج گردد. در زمان حاملگی ترشحاتی این لوله را پر می كنند و سد محافظی به نام پلاك موكوسی تشكیل می دهند. در طی یك حاملگی طبیعی، گردن رحم تا اواخر سه ماهه سوم حاملگی قوامی سفت داشته، طول آن بیشتر است و بسته می ماند و در سه ماهه معمولا نرمتر، كوتاه تر و متسع شده و برای زایمان آماده می شود.
● نارسایی گردن رحم به چه معناست؟
اگر در شروع حامگی گردن رحم نرم تر، ضعیف تر و یا كوتاه تر از حالت عادی باشد ممكن است بدون ایجاد انقباضات حاملگی، در سه ماهه دوم و یا اویل سه ماهه سوم بر اثر افزایش وزن جنین و افزایش فشار به آن كوتاه و متسع شود. این وضعیت كه بعنوان "نارسایی گردن رحم" شناخته می شود می توانند سبب سقط جنین در سه ماهه دوم، پاره شدن زودرس كیسه آب یا زایمان زودرس (قبل از هفته ۳۷) شود.
● تشخیص نارسایی گردن رحم
در گذشته این عارضه بعد از چندین سقط در سه ماهه دوم و یا زایمان زودرس تشخیص داده می شد. امروزه، اگر شما در معرض این عارضه باشید پزشكتان ممكن است از هفته های ۱۶ تا ۲۰ بطور مرتب برای شما سونوگرافی داخل مهبلی (Transvaginal Ultrasound) درخواست كند. این سونوگرافی ها به پزشك در اندازه گیری طول گردن رحم و كنترل علائم كوتاه شدن زودرس آن كمك می كند.
در صورتیكه در سونوگرافی های متوالی تغییرات قابل ملاحظه ای مشاهده شود، بیمار ریسك بیشتری برای زایمان زودرس دارد و هر چه گردن رحم كوتاه تر باشد ریسك بیمار بیشتر است. البته باید توجه داشت كه تشخیص این عارضه كمی مشكل است و در مورد اینكه درمان های موجود به جلوگیری از سقط یا زایمان زودرس كمك می كنند یا خیر اختلاف نظر وجود دارد. اما یك فایده هشدار زودرس این است كه به بیمار فرصت می دهد از داروهای كورتیكواستروئیدی استفاده كند. این داروها مشكلات را در نوزادان نارس به حداقل می رسانند. در صورتیكه هر یك از علائم زیر را مشاهده كردید بلافاصله با پزشك خود تماس بگیرید:
▪ تغییر در مقدار یا وضعیت ترشحات مهبلی بویژه ترشحات چسبناك یا آبكی
▪ لكه بینی یا خونریزی
▪ دردهای شبیه به دردهای قاعدگی
▪ چه كسانی بیشتر در معرض خطرند؟
▪ افرادی كه بیشترین خطر متوجه آنهاست عبارتند از:
كسانیكه سابقه سقط بدون علت در سه ماهه دوم و یا زایمان زودرسی كه ناشی از علل دیگر نظیر دردهای زود هنگام و پارگی جفت نبوده دارند. در صورتیكه این سابقه بیشتر از یك بار تكرار شده باشد احتمال خطر بیشتر است.
كسانیكه اعمالی تشخیصی یا درمانی نظیر cone biopsy یا LEEP بر روی گردن رحم آنها انجام شده است. كسانیكه هنگامیكه مادرشان آنها را حامله بوده است از داروی DES استفاده می كرده است. (در گذشته پزشكان برای جلوگیری از سقط این دارو را تجویز می كردند ولی استفاده از آن در دهه ۱۹۷۰ بدلیل بی اثر بودن و عوارضی كه بر دستگاه تولید مثل جنین داشت متوقف شد.)
كسانیكه گردن رحم در آنها در طی زایمان های قبلی یا مواردی نظیر كورتاژ صدمه دیده و یا چندین بار سابقه ختم حاملگی دارند. كسانیكه گردن رحم در آنها بطور غیر عادی كوتاه است.
● بیمار چه اقداماتی باید انجام دهد؟
اگر سونوگرافی نشاندهنده كوتاه بودن گردن رحم باشد و حاملگی قل از هفته ۲۴ باشد، پزشك ممكن است cerclage را پیشنهاد كند. در این روش دور گردن رحم با نخ مخصوصی بسته می شود و این سبب تقویت شدن گردن رحم و بسته ماندن آن می گردد. البته در مورد بكارگیری این روش اختلاف نظرهایی وجود دارد.
بعضی تحقیقات جدید مؤثر بودن این روش را در جلوگیری از سقط، PPROM، و زایمان زودرس جز در موارد معدود زیر سوال برده اند. این روش می تواند مشكلاتی ایجاد كند كه خود سبب زایمان زوردس هستند. از جمله این مشكلات می توان به عفونت رحمی، پارگی كیسه آب، و انقباضات رحمی ناشی از التهاب رحم اشاره كرد.
متخصصین هنوز به این سؤال پاسخی نداده اند كه آیا فواید cerclage در موارد خاص به خطراتش می ارزد یا خیر؟ زنانی كه به نظر می رسد از این روش فایده ببرند آنهایی هستند كه سه بار یا بیشتر بدون پیدا شدن دلیل خاصی سقط یا زایمان زودرس داشته اند. در این بیماران معمولا در هفته های ۱۳ تا ۱۶ و قبل از شروع تغییرات گردن رحم، cerclage انجام می شود. به نظر می رسد cerclage در این زمان نسبت به هفته های بالاتر حاملگی و زمانی كه گردن رحم شروع به تغییر كرده است خطرات كمتری دارد.
cerclage زیر بیهوشی عمومی، نخاعی و یا اپی دورال انجام می شود و بیمار می تواند همانروز و یا روز بعد به خانه برگردد. به بیمار توصیه می شود كه چند روزی استراحت كند و در این چند روز ممكن است خونریزی خفیف و یا انقباضات رحمی داشته باشد. بهتر است بیمار برای مدتی (و یا احتمالا تا آخر حاملگی) آمیزش جنسی نداشته باشد. پزشك ممكن است برای جلوگیری از عفونت و یا زایمان زودرس داروهایی تجویز كند و همچنین بیمار تا زمان برداشتن بخیه های cerclage كه معمولا هفته ۳۷ خواهد بود از نظر علائم تحت نظر باشد. بیمار معمولاً بعد از هفته ۳۷ نگرانی نداشته و باید منتظر زایمان باشد.
بعضی پزشكان علاوه و cerclage و یا حتی به جای آن استراحت مطلق را تجویز می كنند. هر چند شواهد محكمی مبنی بر اینكه استراحت مطلق و ماندن در تخت خواب مؤثر است وجود ندارد ولی از نظر تئوری این كار برای برداشتن وزن از روی رحم ممكن است كمك كننده باشد. بیمار ممكن است از آمیزش جنسی هم منع شود.

 
شنبه 4 شهریور1391 11:39 مینا

زندگی یعنی چه ؟
زنده بودن چه قشنگی دارد
با خدا بودن ما با خدا بودن نیست
از سر اجبار است
مهربان بودن ما با مردم
همه اش تزویر است
ترس از تنهایی است
دل من تب دار است
اضطرابی دارم
در نگاهم دیگر رنگ گل زیبا نیست
به گمانم چمن و لاله و سنبل همه اش نقاشی است
از صدای بلبل همه عاجز شده اند
همه جانوران متفاوت شده اند
از وفاداری سگ هم خبری دیگر نیست
حال باید فهمید که چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست...
جمعه 3 شهریور1391 12:12 مینا

چرا ادما اینقده بی عاطفه شدن اخه؟

جرا محبت کردن یادشون رفته؟

چرا این چیزا رو از زندگیشون پاک کردن؟

چرا عشق واسشون توی زندگی یک کلمهست؟

چرا هیچ معنایی نداره؟

چرا ....

چرا....

هزارتا چرای دیگه توی ذهنم هست....

چهارشنبه 1 شهریور1391 23:22 مینا

دیشب توی استیشن پرستاری نشسته بودم.

یه لوله آزمایش روبرم بود که توش ۲سی سی خون بود.

از رنگ خون خوشم میاد.وقتی یه قطره خون میریزه روی سرامیک چه خوشکل میشه ها.

از بوش خوشم نمیاد یه جوری چندش آور میشه وقتی زیاد میمونه.

از مزش بدم نمیاد شوره منم عاشق چیزای شور.

از خون تازه خوشم میاد اما چند دقیقه که بمونه زود کلات میشه همه ویژگی هاش تغییر میکنه.

با خودم فکر میکردم اگه واقعا" خون آشام وجود خارجی داشت احتمالا" منم یکیش بودم.

اینم از تفکرات من طی یک شب کاری ...(شاید به خاطر اینه که فیلم ترسناک زیاد میبینم)

سه شنبه 24 مرداد1391 9:25 مینا

اعتقاد بسياري از زنان جامعه برآن است كه چون قاعدگي آنهاپس از زايمان قطع شده است يا اينكه چون دردوران شيردهي هستند، فعلاامكان باردارشدن آنها وجود ندارد ودرمقاربتهاي خود نيازي به استفاده از روشهاي جلوگيري از بارداري ندارند. اگر چه اين ديدگاه به طور كلي اشتباه نيست و پايه علمي نيز دارد اما موارد زيادي از خانمها به اين دليل كه از جزئيات و شرايط كاربرد اين روش اطلاع كافي نداشته اند متاسفانه دچار بارداري ناخواسته شده و مشكلات جدي براي آنها و كودكان آنها ايجاد شده است . لذا براي استفاده صحيح از اين روش رعايت نكات زير لازم و ضروري مي باشد :

 

اين روش كه به نام قطع قاعدگي در دوران شير دهي ياLAM شناخته مي شود جزو روشهاي طبيعي جلوگيري از بارداري مي باشد كه درآن از وقفه اي كه بعد از زايمان در تخمك گذاري ايجاد مي شود استفاده شده و به عنوان يك روش جلوگيري از بارداري بكار برده مي شود.اما بايد دقت نمود كه هميشه و همه زناني كه زايمان كرده اند قادر به استفاده از اين روش نمي باشند و فقط در موارد زيراستفاده ازاين روش جهت جلوگيري از بارداري توصيه مي گردد:

 

1-   زناني مي توانند ازاين روش استفاده كنند كه به نوزاد خود شيردهي از پستان داشته باشند و اگر نوزاد با شير خشك تغذيه شود و مادر شير دهي نداشته باشد اين روش موثر نخواهد بود . زيرا زنان غير شير ده ممكن است چندهفته پس از زايمان تخمك گذاري آنها مجددا شروع شده باشد اما قاعدگي مادر مانند هميشه وآنطوري انتظار داشته است اتفاق نيافتد لذا اگر زوجين در چنين شرايطي نزديكي داشته باشند امكان بارداري مجدد خانم وجود دارد.

 

2-   مادر بايد حداقل 10-8 بار در يك شبانه روز كودك خود رابه طور موثر وكامل شير بدهد به طوريكه هر نوبت شير دهي 15-20 دقيقه به طول بينجامد. و اگر مادر كمتر از اين ميزان شيردهي داشته باشد يا مدت زمان شير دهي كوتاه باشد وشير خوارنتواند مكيدن هاي عمقي وكامل داشته باشد امكان كم شدن تاثير روش وجود دارد.

 

 

3-      مادر حتما در طول شب نيز به كودك خود شير بدهد.

 

 

4-   فاصله بين دو نوبت شير دهي در طي روز نبايد بيش از چهارساعت و در طول شب نبايد بيش ازشش ساعت باشد . بنابراين مادرانيكه شاغل هستند و در طي ساعات كاري شير دهي ندارند بايد شير خود را درمحل كاربدوشند به صورتي كه سينه ها به خوبي تخليه شوند تا ازتاثيرروش كاسته نشود .

 

5-   نوزاد حداقل 85 درصد از نياز تغذيه اي خود را از شير مادر بدست بياورد و اگر غذاي كمكي براي كودك آغاز گردد يا ازشير خشك در كنارشير مادراستفاده شود  چون نوزاد كمتر شيرمادر را مصرف مي كند از موفقيت روش كاسته مي شود .

 

6-   قاعدگي مادر پس از زايمان باز نگشته باشد .در صورتيكه مادر پس از زايمان دچار قاعدگي گردد به احتمال زياد تخمك گذاري نيز شروع شده و اين روش به هيچ عنوان قابل اطمينان نيست. ( براي اينكه مادر در تشخيص اينكه آيا قاعدگي وي شروع شده يا نه دچار اشتباه نشود بهتر است به مراكز بهداشتي درماني مراجعه كند تابا گرفتن شرح حال دقيق اطمينان لازم حاصل گردد)

 

 

7-    هر زمانيكه كودك به سن شش ماهگي تمام برسد بايد مادر اين روش را ترك كند و سراغ روشهاي مطمئن تري برود چون بعد از شش ماه خود به خودميزان تاثير اين روش در حد زيادي كاهش مي يابد. بنابراين حتي اگر مادر بعد از شش ماهگي كودكش همچنان شير دهي كامل رانيز داشته باشد امكان موفقيت اين روش به اندازه ماههاي اول نيست.

 

 در صورتيكه اين روش با در نظر گرفتن شرايطي كه در بالا ذكر گرديد به طور مستمر مورد استفاده قرار گيرد مي تواند تا حد زيادي از بارداري خانم جلوگيري كندو فقط به احتمال 2 درصد ممكن است طي شش ماه اول تولدعليرغم به كارگيري اين روش دچار بارداري ناخواسته شود .

مادرانيكه در دوران پس از زايمان به سرمي برند علاوه بر روش قطع قاعدگي در شير دهي (LAM)انتخاب هاي ديگري نيز دارند كه اين روشها عبارتند از :

 

1-   كاندوم ( موفقيت 97درصدي )

2-   قرص لاينسترونول يا قرص دوران شير دهي( موفقيت99 درصدي)

3-   آمپول DMPA يا سه ماهه( موفقيت 7/99درصدي)

4-   اي يو دي( موفقيت2/99درصدي)

 

 لذا توصيه ميشود كليه مادران تازه زايمان كرده به مراكز بهداشتي درماني مراجعه نمايند و با انجام يك مشاوره كامل و دقيق يك روش مطمئن جلوگيري از بارداري را براي خود انتخاب نمايندتا ازبارداري نا خواسته در اين دوران حساس ومهم جلوگيري كرده وبه حفظ سلامت خود و جامعه كمك نمايند.

 

 

منابع :

- دستورالعمل كشوري روشهاي جلوگيري از بارداري

- مباني روشهاي جلوگيري از بارداري ، ترجمه دكتر ميراحمدي زاده- فاطمه رحماني

 

چهارشنبه 4 مرداد1391 21:32 مینا

اینم داستان شده ...

 


{ Continue }
جمعه 30 تیر1391 11:33 مینا

اینقدر دلم میخواد در مورد چیزایی که  ته دلمه مطلب بنویسم.... اما نمیشه.

کاشکی میشد.

شاید یه وب جدید ساختم و هر چیزیو که دوست دارم اونجا نوشتم.

ای خدااااا....

ولی با این وجود خدایا فراموشت نمیکنم.

شنبه 24 تیر1391 19:20 مینا


preeclampsia چیست؟

یک بیماری (اختلال) پیچیده است که حدود 3 تا 8 درصد زنان باردار را تحت تاثیر قرار می دهد. براساس آزمایش چنانچه فشار خون و مقدار پروتئین خون شما در هفته بیستم حاملگی بالا باشد می گوییم بیماری preeclampsia دارید. (امکان داشتن این بیماری قبل از هفته ی بیستم حاملگی نیز وجود دارد اما خیلی نادر است). معمولاً این بیماری در هفته آخر حاملگی رخ می دهد اما امکان رخداد آن از نیمه دوم بارداری به بعد وجود دارد. حتی در طول زایمان یا بعد از آن نیز ممکن است رخ دهد. این بیماری براساس خفیف یا شدید بودنش و همچنین سرعت پیشرفت دسته بندی می شود. تنها راه حل این بیماری زایمان است.

چگونه این بیماری بر سلامت من و نوزادم تاثیر می گذارد؟

هرچه این بیماری شدیدتر و زودتر اتفاق بیفتد برای شما و نوزادتان خطرناک تر است. در صورتی که بروز این بیماری نزدیک زمان زایمان، آن هم از نوع خفیفش باشد خطر چندانی ندارد. اما زمانی که این بیماری خیلی حاد است بر بسیاری ازعفونت های بدن تاثیر گذاشته و مشکلات تهدید آمیزی برای زندگی دارد. به همین دلیل در چنین شرایطی زایمان زودتر مورد نیاز است. این بیماری باعث منقبض شدن رگهای خونی شده در نتیجه جریان خون کاهش می یابد و این بر ارگان های بدن از جمله کبد، کلیه و مغز اثر می گذارد. همچنین کاهش جریان خون رحم باعث مشکلاتی مانند رشد ناچیز، مایع آمنیوتیک خیلی کم و قطع ناگهانی جفت برای نوزد درون رحم می شود. علاوه بر آن اگر زایمان زودتر از موعد مقرر لازم باشد مشکل نارس بودن نوزاد نیز وجود دارد. تغییرات صورت گرفته در رگهای خونی باعث تراوش مایعی توسط مویرگ ها به داخل بافت بدن شده و ایجاد ورم می کند. در این شرایط زمانی که رگهای خونی بسیار کوچک کیسه سوراخ شود باعث ورود پروتئین جریان خون به داخل ادرار می شوند که این خیلی خطرناک است.

سندرم یا نشانه HELLP چیست؟

بیماری است که بعضی زنان مبتلا به preeclampsia به آن دچار می شوند و مخفف کلمات Hemolysis (تفکیک سلولهای خونی قرمز و رهایی هموگلوبین)، Elevated Liver enzymes (افزایش آنزیم های کبد) و Low Platelets (سلولهای خونی مورد نیاز برای لخته شدن خون) می باشد. این بیماری خیلی خطرناک تر ازاست بنابراین در صورتی که شما بیماری preeclampsia دارید بایستی بطور مرتب آزمایش خون بدهید و وجود این نشانه را بررسی کنید.

تشنج و غش های دوران بارداری چگونه اتفاق می افتد؟

گاه گاهی preeclampsia (فشار خون و پروتئین بالا در دوران بارداری) باعث حمله های ناگهانی که تشنج نام دارد می شود. تشنج در دوران بارداری عواقب خطرناکی هم برای مادر هم برای نوزاد دارد. قبل از تشنج ممکن است نشانه هایی مبنی بر وقوع آن از قبیل سردرد شدید و مزمن، تغییرات بینایی (برای مثال دید خیلی کم و تار و لکه لکه و حساس شدن به نور)، اغتشاش و گیجی یا درد شکمی خیلی شدید در شما ظاهر شوند. اما بعضی مواقع بدون هیچ علائم یا نشانه ای، این حمله رخ می هد. بنابراین به زنانی که preeclampsiaخیلی شدید دارند سولفات منیزیم (داروی ضد تشنج) می دهند.

نشانه های بیماری preeclampsia چیست؟

این بیماری خیلی سریع اتفاق می افتد بنابراین آگاهی از نشانه های آن مهم است. اگر متوجه شدید که صورتتان ورم کرده و اطراف چشمتان بيش از حد پف کرده بلافاصله با پزشک تان تماس بگیرید. این ورم ها ممکن است به دلیل وجود آب در زیر پوست اتفاق بیفتد و این باعث افزایش وزن شما می شود. بنابراین در صورت مشاهده افزایش وزن بیش از 2 کیلو در هفته با پزشک تان تماس بگیرد. بدانید که همه زنانی که این بیماری را دارند این نشانه ها را ندارند یعنی ممکن است زنی به این بیماری مبتلا باشد اما هیچ یک از این نشانه ها را نداشته باشد.

نشانه های دیگری نیز وجود دارند از جمله:

• سردرد مزمن و شدید

• تغییرات بینایی مانند دوبینی، تاری دید، لکه لکه دیدن و حساسیت به نور یا حتی از دست دادن موقت بینایی

• درد شدید در قسمت بالایی شکم

• حالت تهوع و استفراغ

این نشانه ها برای هر شخصی متغیر است و حتی در مراحل اولیه, این بیماری بدون نشانه است. بعضی نشانه های این بیماری از قبیل تورم و افزایش وزن در حاملگی بطور طبیعی رخ می هند و ممکن است شما تصور کنید که مشکلی ندارید اما مراجعه به پزشک مشخص می کند فشار خون شما بالاست یا نه.

روش تشخیص بیماری preeclampsia چگونه است؟

پزشک فشار خون و ادرار شما را بررسی می کند. اگر فشار خون شما بالا است و پروتئین در ادرار شما مشاهده شود شما به این بیماری مبتلا هستید. فشار خون شما در صورتی بالا است که فشار خون Systolic(ماکزیمم) شما بیشتر از 14 میلی متر جیوه یا فشار خون diastolic (مینیمم) شما بیشتر از 9 میلی متر جیوه باشد. برای اطمینان از اینکه فشار خون شما بالاست در طول روز چندین بار فشار خونتان را اندازه گیری کنید زیرا نوسان می کند. پرستار برای بررسی وجود پروتئین در ادرار نوار باریکی را به داخل ادرار شما وارد کرده و مشخص می کند. این مقدار نیز در طول روز متغیر است و نوسان می کند و ممکن است نیاز باشد تا ادرار شما در طول 24 ساعت چندین بار آزمایش شود.

چه عواملی باعث بیماری preeclampsia (فشار خون دوران بارداری) می شوند؟

در دهه اخیر محققان یافته های زیادی درباره این بیماری به دست آورده اند اما هنوز معماهایی نیز وجود دارد. محققان معتقدند که این بیماری در مراحل اول حاملگی بدون هیچ نشانه ای، شروع می شود و باعث کاهش جریان خون در جفت می شود. این اتفاق همچنین زمانی که جفت به خوبی در رحم قرار نگرفته یا رگهای خونی به اندازه کافی گشاد نیست نیز رخ می دهد. فشار خون مزمن و بیماری دیابت نیز باعث کاهش جریان خون جفت می شوند. مطالعات نشان داده است که تغییرات جریان خون جفت باعث آزاد سازی پروتئین های خاصی به داخل خون می شود. این تغییرات باعث رخداد زنجیره ی پیچیده ای از واکنش ها شده که عبارتند از: تنگ شدن رگهای خونی (که منجر به فشار خون بالا می شوند)، خراب شدن دیواره های رگها (که منجر به تورم پوست و همچنین ورورد پروتئین به داخل ادرار می شود)، کاهش حجم خون، تغییراتی در لخته شدن خون و مشکلات دیگر. دلیل اینکه چرا این بیماری در بعضی از زنان رخ می دهد و در بعضی رخ نمی دهد مشخص نیست و عوامل متعددی ذکر می شود از جمله عوامل ژنتیکی، غذایی، بیماری های خاص، چگونگی عکس العمل سیستم مصونیت بدن نسبت به حاملگی و عوامل متعدد دیگر.

آیا ابتلا به فشار خون بالا قبل از حاملگی بر بیماری preeclampsia در دوران بارداری تاثیر می گذارد؟

بله، فشار خون بالا قبل از بارداری یا حتی در نیمه اول بارداری بر ابتلا به این بیماری تاثیرگذار است. چنین افرادی فشار خون مزمن دارند و پزشک در طول دوران بارداری به دقت این افراد را تحت نظر قرار می دهد و رشد نوزاد را نیز بررسی می کند. زنان دچار فشار خون مزمن که به بیماری preeclampsia مبتلا می شوند نسبت به آنهایی که فقط یکی از این دو بیماری را دارند در معرض خطر بیشتری هستند.

چه عوامل دیگری در ابتلا به این بیماری نقش دارند؟

معمولاً این بیماری در اولین بارداری هر زنی اتفاق می افتد. در چنین شرایطی با احتمال 40% دوباره این بیماری در حاملگی های بعدی نیز رخ خواهد داد. هرچه این بیماری زودتر و شدیدتر اتفاق بیفتد عواقب خطرناک بیشتری نیز دارد.

عوامل دیگری که بر ابتلا به این بیماری تاثیر گذارند عبارتنداز:

• فشار خون مزمن

• بیماری های مربوط به لخته شدن خون، دیابت، بیماری های کلیوی یا بیماری های دیگری مانند سل

• وجود این بیماری در یکی از نزدیکان شما (مادر،خواهر، خاله، عمه)

• چاقی

• دوقلو یا چند قلو حامله بودن

• بیشتر از 40 سال یا کمتر از 20 سال داشتن.

چگونه می توان این بیماری را کنترل کرد؟

کنترل این بیماری به شدت و طول مدت آن و همچنین وضعیت نوزاد درون رحم وابسته است. برای همین آزمایش ادرار و فشار خون و آزمایش های دیگر روی شما انجام می گیرد تا میزان وخامت بیماری مشخص شود. سونوگرافی برای بررسی رشد نوزاد، آزمایشی برای بررسی عدم وجود استرس در نوزاد و همچنین شرح حال فیزیکی نوزاد مورد نیاز است. در صورتی که شما فشار خون خفیف بارداری( (mild preeclampsia دارید و هم اکنون 37 هفته یا بیشتر از دوران بارداری شما گذشته و هنوز زایمان نکرده اید به احتمال زیاد بایستی با روش القا مخصوصاً اگر رحم شما در حال باز شدن است, زایمان کنید.

اگر شما و نوزادتان به دلایلی تاب تحمل درد زایمان را ندارید سزارین می شوید. اما اگر هنوز به هفته ی سی و هفتم حاملگی نرسیده اید و شما preeclampsia خفیف ولی ثابت دارید و نوزادتان در شرایط خوبی هست نیاز به زایمان فوری نیست شما می توانید به خانه رفته و مرتباً فشار خونتان را چک کنید. گر چه هیچ دلیلی دال بر اینکه استراحت کامل در این موارد مفید است, وجود ندارد بطور کلی فشار خون شما در حال استراحت پایین تر است, و بیشتر پزشکان شما را به استراحت مطلق توصیه می کنند (در مواردی که برای مدت طولانی استراحت مطلق ادامه یابد نه تنها مفید نیست بلکه لخته شدن خون ار افزایش می دهد).

چه در خانه چه در بیمارستان شما و فرزندتان بایستی تحت کنترل باشید با انجام آزمایشاتی از قبیل آزمایش فشار خون، ادرار، سونوگرافی و همچنین بررسی تعداد لگدهای نوزاد بطور روزانه و نيز اگر مشکلاتی از قبیل بالاتر رفتن فشار خون یا عدم رشد نوزاد مشاهده شود بایستی زایمان صورت گیرد. اگر شما به preeclampsiaحاد و شدید مبتلا هستید قطعاً بایستی تا زایمان در بیمارستان بستری شوید.

سولفات منیزیم برای جلوگیری از حمله های ناگهانی (صرع) به شما تزریق می شود. همچنین در صورتی که فشار خون شما خیلی بالا است برای کاهش آن داروهایی به شما می دهند. اگر در هفته 34 ام به بعد هستید احتمال زایمان القایی و در شرایطی خاص سزارین وجود دارد ولی اگر کمتر از 34 هفته دارید داروی کورتیکواسترویید برای تسریع رشد ریه نوزاد به شما تزریق شده و به دقت تحت نظر قرار می گیرید. در صورت مشاهده هرگونه علامتی مبنی بر وخیم تر شدن این بیماری یا توقف رشد نوزاد (بدون توجه به مدت بارداری) بایستی زایمان صورت بگیرد.

اگر بیماری preeclampsia هنگام درد زایمان گسترش یابد و بدتر شود براساس وضعیت مادر به او سولفات منیزیم برای جلوگیری از صرع و داروهایی برای کاهش فشار خون تزریق می شود و تحت مراقبت کامل قرار می گیرد. بعد از زایمان نیز تا چند روز در بیمارستان می ماند و داروهای پایین آورنده فشار مصرف می کند. در این مدت آن مادر تحت نظارت دقیق قرار می گیرد زیرا در بیشتر موارد تشنج های بارداری و سندرم HELL، 48 ساعت بعد از زایمان رخ می دهد.

در مواردی که مادران preeclampsiaخفیف دوران بارداری دارند بعد از زایمان در طول یک روز یا بیشتر فشار خون آنها شروع به پایین آمدن می کند اما در موارد شدیدتر زمان می برد تا این روند صورت گیرد و در بیشتر موارد در حداقل 24 ساعت بعد از زایمان برای جلوگیری از صرع به مادر سولفات منیزیم تزریق می کنند.

آیا هیچ راهی برای اجتناب از این بیماری وجود دارد؟

اگر چه تحقیقات زیادی در این زمینه انجام گرفته اما هیچ کس نمی داند که چگونه می توان از ابتلا به این بیماری جلوگیری کرد. تعدادی مطالعات به بررسی نقش مصرف اضافی کلسیم ، ویتامین و کمی آسپرین در کمک به اجتناب از این بیماری پرداختند که عبارتنداز:

• تحلیل انجام شده روی 12 مطالعه حکایت از موثر بودن کلسیم در کاهش خطر ابتلا به این بیماری در زنانی که کلسیم کافی مصرف نمی کنند دارد. اما مصرف مکمل ها برای زنانی که روزانه کلسیم کافی مصرف می کنند چندان تاثیر گذار نیست.

• تعدادی از مطالعات قدیمی مصرف ویتامین های CوE را باعث کاهش خطر ابتلا به این بیماری می دانند در حالی که دو مطالعه اخیر این نتایج را تکذیب می کنند و معتقدند که مصرف این ویتامین ها باعث افزایش خطرات دیگر می شوند. مطالعات دیگری نیز در این باره در حال انجام است.

• یک بررسی جدید مصرف مولتی ویتامین ها را قبل از بارداری و همچنین در ماه های اول بارداری مخصوصاً برای مادران لاغر و ضعیف در کاهش خطر بیماری preeclampsiaموثر می داند اما مصرف آنها برای مادران سنگین وزن توصیه نمی شود.

• تحقیقات دیگر نشان دهنده ی موثر بودن مصرف آسپرین (البته با دوز کم) در کاهش خطر ابتلا به preeclampsia مخصوصاً در زنانی می باشند که دچار فشار خون مزمن، دیابت شدید و بیماری های کلیوی هستند یا در حاملگی قبلی شان این مشکل را داشته اند. اما هیچ توافقی در اینکه چه موقع مصرف آسپرین شروع شود و دوز بهینه آن چقدر است وجود ندارد.

هشدار: هرگز در طول حاملگی آسپرین مصرف نکنید مگر با دستور پزشک.

با این همه بهترین کار مراقبت پزشکی و تحت نظر پزشک بودن است. در هر ملاقات پزشک فشار خون شما را چک می کند و آزمایش ادرار نیز برای بررسی وجود یا عدم وجود پروتئین در ادرار شما انجام می شود. خیلی مهم است که شما علائم این بیماری را بدانید و در صورت بروز هر یک بلافاصله با پزشکتان ملاقات کنید.

آیا آزمایشی برای پیش بینی این بیماری وجود دارد؟

هنوز نه، اما اخیراً دستاوردهای مهمی به دست آمده است و محققان امیدوارند که چنین آزمایشی در آینده در دسترس باشد. آنها توانسته اند مقداری از پروتئین اضافی در خون زنانی که در خطر ابتلا به بیماری preeclampsia هستند را جدا کنند، اما مطالعات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است. اگر شما در خطر ابتلا به این بیماری قرار دارید بایستی در سه ماهه سوم بارداری تان مرتب تحت نظارت باشید تا هر چه زودتر این بیماری کشف شود.

چه تفاوت هایی بین بیماری preeclampsia و بیماری فشار خون دوران بارداری وجود دارد؟

اگر بعد از گذشت 20 هفته از حاملگی شما دچار فشار خون بالا شوید اما هیچ پروتئینی در ادرار شما مشاهده نشود شما به بیماری فشار خون دوران بارداری مبتلا هستید. اما اگر بعداً مقداری پروتئین در ادرار شما مشاهده شود شما دچار بیماری preeclampsia می باشید (هم فشار خون بالا و هم وجود پروتئین در ادرار) معمولاً یک چهارم زنانی که در ابتدای حاملگی فشار خون دوران بارداری دارند پس از گذشت چندین هفته از حاملگی دچار بیماری preeclampsia می شوند.

به احتمال زیاد بعد از زایمان فشار خون شما کم کم به حالت نرمال می رسد ولی چنانچه سه ماه بعد از زایمان فشار خون شما هنوز بالا باشد شما بیماری فشار خون مزمن دارید. بدانید که فشار خون دوران بارداری باعث این مسئله نشده است بلکه شما قبل از بارداری فشار خون مزمن داشتید ولی نمی دانستید. حاملگی باعث افت فشار خون در سه ماهه ی اول بارداری یا حتی دیرتر می شود یعنی اینکه فشار خون مزمن در این دوره بطور موقت پنهان می شود پس بهتر است در سه ماه آخر بارداری مرتب فشار خون مادر چک شود تا تشخیص درستی به دست آید.

جمعه 16 تیر1391 10:38 مینا

 یک ماده قابل جذب جهت جلوگیری از چسبندگی می باشد که از (ORC) سلولز رژنره اکسیدشده تشکیل شده است. مدارک نشان داده است که اینترسید در جلوگیری از ایجاد چسبندگی بعد از عملهای مختلف به روش لاپاروسکوپی مفید و موثر بوده است.

ORC اولین ماده از این گروه بود که وارد بازار شد. این ماده با تبدیل به یک ماده ژلاتینی و پوشاندن ناحیه آسیب دیده پریتونئوم از چسبندگی جلوگیری می کند. وقتی روی قسمت خالی پریتوئن گذاشته می شود در عرض 8 هفته تبدیل به ژل می شود. این ماده را به سادگی می توان در لاپاروسکوپی استفاده کرد و شکل ارگان را بخود می گیرد و نیاز به سوچور ندارد. بنظر می رسد که ORC با رسپتورهای اسکاونجر ماکروفاژ بعلت داشتن خاصیت پلی آنیونیک رقابت می کند. آزمایشات  vitro  in نشان می دهد که تداخل اینترسید با رسپتور اسکاونجر سلولهای ماکروفاز موجب کاهش ترشح اجزای ماتریکس و مدیاتورهای التهابی و فاکتور رشد سلولی می شود. بنابراین اینترسید می تواند بعنوان یک barrier بیولوژیک در جلوگیری از چسبندگی عمل کند. در دو مطالعه مولتی سنتر اینترسید فقط روی یک طرف جدار لگن گذاشته شد در حالیکه در هر دو طرف عمل جراحی مشابه صورت گرفته بود. در لاپاروسکوپی second look در طرفی که اینترسید گذاشته شده بود تشکیل چسبندگی کمتر بود هر چند احتمال چسبندگی بعد از عمل کاملا از بین نرفته بود.

سه شنبه 6 تیر1391 10:37 مینا

چسبندگی ها به ارتباطات بین سطوح متقابل صفاقی و غیر صفاقی ارگانهای داخل شکمی و جدار شکم در جایی که نباید ارتباطی داشته باشند اطلاق می شود. این ارتباطات می توانند بصورت باند (با یا بدون عروق خونی) شفاف و ظریف یا متراکم و سفت باشند. و نیز می توانند بصورت چسبیدن دو سطح به یکدیگر بدون وجود باند بین آنها مشاهده می شودایجاد چسبندگی تقریباً یک پیامد اجتناب ناپذیر در اعمال جراحی شکمی است. هر چند همه بیماران مبتلا به چسبندگی داخل شکمی علائم بالینی ندارند ولی تظاهرات بالینی آن از قبیل انسداد روده (زودرس- دیررس) ناباروری و درد مزمن لگنی یکی از مشکلات عمده در جراحی عمومی و جراحی زنان به شمار می رود. از طرف دیگر ایجاد چسبندگی با افزایش هزینه های اجتماعی و اقتصادی همراه است.

ریسک فاکتورها و اهمیت بالینی چسبندگی ها

ریسک فاکتورهای ایجاد چسبندگی های لگنی شامل: سابقه بیماری التهابی لگن (PID) جراحی قبلی -  آپاندیست پرفوره- اندومتریوز و بیماری التهابی روده می باشد  علل شناخته شده دیگر چسبندگی عبارتند از پریتونیت باکتریال- رادیوتراپی- پریتونیت شیمیایی- راکسیون جسم خارجی- دیالیز صفاقی سرپایی طولانی مدت- اندومتریوز و بیماری التهابی لگن می باشد.هر چند مهمترین عامل در بین تمام این ریسک فاکتورها سابقه عمل جراحی قبلی شکمی  می باشد.

 ایجاد چسبندگی بدنبال عمل جراحی شکم و لگن همچنان شایع است و عامل بسیاری از موربیدیته های بعد از عمل می باشد.

Menzies و Ellis (5) ثابت کردند که بعد از یک عمل جراحی شکمی در بیشتر بیماران چسبندگی ایجاد می شود. آنها مشاهده نمودند که بعد از تقریباً یک عمل جراحی داخل شکمی 93% بیماران چسبندگی داخل شکم داشتند. در حالیکه پره والانس وجود چسبندگی شکمی در کسانی که سابقه جراحی نداشتند 4/10% بود. مهم اینکه در طول یک سال بعد از عمل جراحی 1% بیماران دچار انسداد روده در اثر چسبندگی شدند.و احتمال عود انسداد روده در اثر چسبندگی بعد از عمل نیز 12-11% بود. بیشتر از 20% کل زنان مبتلا به انسداد روده را متخصصین زنان درمان می نمایند و گزارش شده است هیسترکتومی ابدومینال یکی از شایعترین اعمال جراحی است که می تواند انسداد روده بدنبال چسبندگی بعد از عمل را بهمراه داشته باشد.

میومکتومی با شیوع بیشتر چسبندگی ادنکس همراه است بخصوص اگر انسیزیون در قسمت قدامی رحم داده شده باشد. در بیمارانی که با سابقه لاپاروتومی قبلی عمل لاپاروسکوپی صورت می گیرد احتمال وجود چسبندگی بین محل اسکار قدیمی با روده و امنتوم زیاد است. و نیز در انسیزیون میدلاین احتمال چسبندگی بیشتر از از انسیریون Pfannenstiel می باشد. از طرفی  بیمارانی که انسیزیون میدلاین جهت اندیکاسیون ژینکولوژیک صورت گرفته میزان چسبندگی بیشتر از زنانی است که هر نوع انسیزیونی جهت اندیکاسیون های مامایی صورت گرفته است. وجود چسبندگی در بیمارانی که سابقه عمل جراحی مامایی داشتند با نوع انسیزیون ارتباطی نداشت و چسبندگی های روده بیشتر در انسیزیون های میدلاین بالای ناف دیده می شد.

 21 بیمار دچار ترومای مستقیم به روده یا امنتوم چسبیده به محل تروکار حین عمل لاپاروسکوپی شدند. چسبندگی های لگنی ممکن است موجب درد و نا باروری شوند. چسبندگی ها ممکن است در اثر انسداد مکانیکی لوله ها و جلوگیری ازانتقال تخمک موجب ناباروری شوند. حدود

20-15% از موارد نازایی در خانمها بعلت چسبندگی می باشد.

Capsi و همکاران  یک رابطه معکوس را بین شدت چسبندگی لگنی و میزان حاملگی گزارش کردند. بعد از آزاد کردن چسبندگی ها میزان حاملگی به وسعت آسیب آدنکس و به درجات کمتر به شدت چسبندگی ارتباط داشت.(14-11) میزان حاملگی نیز به میزان 52-35% در میان خانمهای نابارور بعد از آزاد کردن چسبندگی افزایش یافت.

چسبندگی های اطراف تخمدان و لوله احتمالاً از رشد فولکیرلها در اثر گیر افتادن تخمدان جلو گیری می کند. چسبندگی های اطراف لوله نیز همانند چسبندگی های داخل لوله می توانند حرکات لوله و انتقال تخمک را تحت تاثیر قرار دهند. تاخیر یا نرسیدن جنین به داخل حفره رحم که منجر به نازایی یا حاملگی خارج از رحم می شود می تواند عارضه ای از چسبندگی های پری توبال یا اینترا توبال باشد. نازایی ممکن است نه تنها در اثر اختلال عملکرد لوله بلکه بعلت ایجاد چسبندگی پس از درمان حاملگی خارج از رحمی به روش لاپاروتومی یا لاپاروسکوپی رخ دهد.

درد مزمن لگنی (CPP) یکی از عوارض چسبندگی داخل شکمی است. چسبندگیهای لگن ثانویه به عمل جراحی یا در اثر بیماری التهابی روده و اندومتریوز یکی از شایعترین تغییرات مورفولوژیک در خانمهای مبتلا به درد مزمن لگنی می باشد. درد یک طرفه لگن معمولاً در اثر ایجاد چسبندگی در همانطرف ایجاد می شود. یکسری مطالعات نشان داده اند که آزاد کردن چسبندگی با عمل جراحی به کاهش درد کمک می کند.

 نزهت و همکاران نتایج کوتاه مدت و دراز مدت آزاد کردن چسبندگی روده ها را در بیمارانی که بعد از هیسترکتومی از درد مزمن لگنی شکایت داشتند بررسی کردند.

در مطالعه آنان 48 بیمار در فواصل دو هفته تا پنج سال بعد از آزاد کردن لوله ها به روش لاپاروسکوپی مورد معاینه قرار گرفتند. از بیماران درخواست شد که میزان بهبود درد خود را بعد از عمل بصورت: بهبود کامل یا نزدیک کامل (بهبود درد 100-80%)- کاهش قابل توجه درد (80-50 %)  یا کمتر از 50% کاهش درد و یا در گروه بدون کاهش درد گروه بندی نمایند.بررسی نتایج نشان داد که بعد از 8-2 هفته 39% از بیماران بهبود کامل و یا نزدیک به کامل در شدت درد_ 33% بهبود قابل توجه و 28% بهبود کمتر از 50% در میزان درد و بدون تغییر گزارش کردند. شش ماه تا یکسال بعد از لاپاروسکوپی 49% بهبود کامل یا نزدیک کامل- 15% بهبود قابل توجه و 36% بهبود کمتر از 50% یا بدون تغییر در میزان درد را ذکر کردند. دو تا پنج سال بعد از آزاد کردن لوله ها به روش لاپاروسکوپی 37% بهبود کامل یا نزدیک کامل _30% بهبود قابل توجه و 33% بهبود کمتر از 50% یا بدون تغییر در شدت درد ذکر نمودند.بعضی از بیماران نیز به یک تا سه بار عمل لاپاروسکوپی جهت ازاد کردن چسبندگی نیاز پیدا کردند. مولفین پیشنهاد کردند که آزاد کردن چسبندگی ها می تواند یک روش خوب برای کاهش درد در دراز مدت باشد.

از آنجاییکه ایجاد چسبندگی بعد از عمل یک فاکتور عمده در پیش آگهی باروری بیمار بدنبال اعمال جراحی است متخصص زنان باید مکانیسم ایجاد چسبندگی را دانسته و از بهترین روش برای آزاد کردن چسبندگی ها استفاده کرده وسایل یا ابزارهایی را برای جلوگیری از چسبندگی بکار ببرد 

سه شنبه 6 تیر1391 10:30 مینا

مقدمه:
    بیماریهای مقاربتی تأثیر نامطلوبی بر روی سلامتی زنان دارد. زنان بیشتر از مردان به بیماریهای مقاربتی مبتلا می شوند. تشخیص بیماریهای مسری مقاربتی در زنان مشکل تر است، زیرا عفونت حاد ممکن است بدون علامت باشد و به عوارض وخیمی مانند: بیماریهای التهابی لگن عقیمی، مرگ و میر، و کارسنیوم سرویکس منجر شود. هر فردی که از لحاظ جنسی فعال است در معرض خطر ابتلا به بیماریهای مقاربتی می باشد.
    بیماریهای آمیزشی عبارتند از:

بیماریهایی که عمدتاً‌ در نتیجه تماس جنسی با فرد آلوده و یا از طریق مادر آلـــــوده به کودک منتقل می شوند، ولی ممکن است استفاده از سوزن مشترک در معتادان تزریقی نیز سبب ابتلا به این بیماریها شود. تا کنون بیش از بیست بیماری و سندرم تحت این عنوان نامیده شده اند که هپاتیت B و ایدزهم جزو این گروه محســوب می شوند.
    برابر گزارشهای WHO بیماریهای آمیزشی در دنیا و در کشور ما رو به افزایش است و با توجه به مسری بودن و عوارض ناشی از درمان نکردن و یا عدم مراجعه بیمار برای تشخیص و درمان ناقص این بیماریها، در مراحل اولیه، ممکن است به عوارض جدی مانند: سرطان دستگاه تناسلی و کبد، عقیمی و نازایی، سقط جنین ، ناهنجاریهــای مادرزادی ، کوری و مرگ نوزاد، عفونتهای ادراری نوزادان و شیرخواران، حاملگی خارج رحمی، پیامدهای روانی و اجتماعی و حتی مرگ بیمار منتج شود.
    عـــوامل بیماریهای آمیزشی عبارتند از:
    انواعی از باکتری ـ ویروس ـ قارچ ـ انگل ـ و تک یاختگان.
    مخزن بیماری: انسان
    انواع بیماریهای آمیزشی شایع که از طریق ارتباط جنسی منتقل می شوند عبارتند از:

سفیلیس ـ سوزاک ـ گرانولوم کشاله ران ـ شبه شانکر ـ لنفوگرانولوم آمیزشی ـ عفونت ویروسی هرپس سیمپلکس (تبخال تناسلی) ـ عفونت ویروسی زگیل واژن ـ تریکوموناس ـ عفونت باکتریایــی واژن ـ عفونت های کلامیدیایی و مایکوپلاسمایی واژن و ویروس هپاتیت B و ایدز.
    راههای انتقال:
     تماس جنسی با فرد آلوده. ممکن است فرد آلوده علایم ظاهری هم نداشته باشد و چه بسا بیماریهای آمیزشی، با زخم و بدون زخم خطر سرایت HIV را نیز افزایش دهند.
     اشتراک در سر سوزن و سرنگ تزریقی آلود (در معتادان تزریقی ـ خالکوبی).
     از مادر آلوده به جنین یا نوزاد.
     به صورت نادر از طریق انتقال خون.
    علایم و نشانه های هشداردهنده:

 که موجب می شود کارکنان بهداشتی سطح اول خصوصاً بهورزان با رعایت رازداری و ایجاد ارتباط کلامی مناسب بدون ایجاد ترس و نگرانی در فرد او را به پزشک ارجاع دهند عبارتند از:
     ترشحات غیرعادی از مجرای تناسلی زن (افزایش مقدار، تغییر بو، رنگ و قوام با همراه بودن سوزش و خارش و نزدیکی دردناک).
     هر گونه ترشح از آلت تناسلی مرد.
     هر گونه زخم یا ضایعه تناسلی که خود به خود ایجاد شده باشد.
     هر گونه تورم بیضه.
     برآمدگی جدید در کشاله ران، دوطرفه یا یک طرفه.
     درد قسمت تحتانی شکم به همراه حداقل یکی از علایم بالا.
     تورم، قرمزی و ترشح چشم در نوزادان.
    اقدامات بهداشتی و پیشگیری:
    علاوه بر پایبند بودن به اصول اخلاقی و وفاداری به خانواده توجه به نکات ذیل جهت پیشگیری از بیماریهای مقاربتی الزامی است:
    ۱ ـ از ابتدای ازدواج باید به فکر پیشگیری از عفونتهای رحمی و بیماریهای مقاربتی بود، زیرا متأسفانه به علت عدم رعایت بهداشت زوجین تعداد بسیار زیادی از زنان به آن مبتلا می شوند.
    ۲ ـ مقاربت یک عامل مستعدکننده مهم در ابتلا به عفونتهای رحمی می باشد.
    ۳ ـ بیماریهای مقاربتی و عفونت در زنان یک عامل مهم در نازایی محسوب می شود.
    ۴ ـ در زنان به علت نزدیک بودن مقعد با فرج انواع میکروبهای مقعدی به آســــانی در فرج نفوذ می کنند و موجب عفونتهای رحمی و ادراری می شود. پس رعایت نکات بهداشتی کاملاً ضروری و امری مهم می باشد.
    ۵ ـ حاملگی و زایمان یک عامل مستعد کننده برای ابتلا به عفونت می باشد، به ویژه اگر زایمان در شرایط غیربهداشتی انجام گرفته باشد.
    ۶ ـ قرصهای ضدبارداری دهانه رحم را در مقابل میکروبها نفوذ ناپذیر می سازد، در نتیجه نقش مهمی در پیشگیری از عفونت محسوب می شود.
    ۷ ـ بهترین روش پیشگیری از بیماریهای مقاربتی استفاده از کاندوم می باشد.
    با رعایت چند نکته بهداشتی ساده سلامتی خود را در زندگی آینده تضمین کنید:
    ۱ ـ هر روز لباس زیر خود را تعویض کنید و جدا از لباسهای زیر دیگران بشویید.
    ۲ ـ به هیچ وجه از لباس زیر دیگران حتی نزدیکان استفاده نکنید.
    ۳ ـ از آنجایی که آفتاب بهترین ضدعفونی کننده است لباسهای زیر خود را در آفتاب خشک و یا با اتوی داغ اتو کنید.
    ۴ ـ با دست کثیف طهارت نگیرید و از طهارت با آبهای آلوده و راکد و همچنین استفاده ازتوالتهای همگانی کثیف پرهیز کنید و به هنگام طهارت همیشه ابتدا فرج و در آخر مقعد شسته شود و پس از آن همیشه با دستمال کاغذی تمیز، خود را خشک کنید.
    ۵ ـ از حوله تیغ و وسایل حمام دیگران استفاده نکنید.
    ۶ ـ با دیدن هر گونه علایم غیرعادی مثل خارش، سوزش، تکرر ادرار، ترشحات رحمی، بثورات پوستی در ناحیه تناسلی و … بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.
    ۷ ـ در بیماریهای مقاربتی، درمان همسر بیمار حتی اگر بدون علامت باشد الزامی است و بنابراین طرفین باید دوره درمان را کامل کنند.
    
هیچگاه فراموش نکنیم اغلب بیماریهای آمیزشی قابل کنترل و درمان هستند اگر …
    تشخیص صحیح و زودرس + درمان مؤثر و کامل + آموزش در زمینه پیشگیری و کاهش خطر + تشویق به استفاده از کاندوم و تهیه آن + دادن آگاهی و همینطور درمان شرکای جنسی به موقع انجام شود.

شنبه 27 خرداد1391 9:23 مینا

 

آناتومی رحم و بیماریهای آن

بيماريهاي رحم

Diseases of te uterus
رحم يك عضو عضلاني توخالي است كه در داخل لگن حقيقي بين مثانه و ركتوم واقع است و از سه لايه مجزا تشكيل شده است: سروز يا پوشش پريتونئال خارجي، ميومتر و اندومتر. به علت موقعيت خاص، پاسخ فيزيولوژيك هم به فاكتورهاي متعدد از جمله سطوح هورموني و عفونت ها ممكن است بسياري ازاختلالات و علائم،چه خوش خيم و چه بدخيم در آن ايجاد شود كه در اين مقاله مورد بحث قرار خواهندگرفت.

{ Continue }
دوشنبه 22 خرداد1391 21:50 مینا

خونریزی رحمی همیشه وقتی غیر طبیعی محسوب می شود که :

    خونریزی بین پریود ها رخ دهد
    خونریزی متعاقب رابطه جنسی رخ دهد
    لکه بینی در هر زمانی حین سیکل قاعدگی داشته باشید
    خونریزی سنگین تر از حد معمول است یا بیشتر از حد معمول طول می کشد
    خونریزی پس از یائسگی رخ دهد

بعضی خانم ها نگران لخته ها در جریان خون قاعدگی خود هستند . در بیشتر موارد ، این لخته ها چه قرمز رنگ ویا قهوه ای باشند ، نرمال محسوب می شوند . اینها جزئی از بافت آندومتر ( لایه داخلی رحم ) هستند که در جریان قاعدگی ریزش می یابند .

علل بیماری

علت این بیماری اغلب بر اثر اختلالات تعادل هورمونها در افراد تازه به بلوغ رسیده و یا در خانم های نزدیک سن یائسگی است. پریود اغلب در این زمانها ، نا مرتب یا سنگین است. بسته به میزان سطوح هورمون ها ، تخمک گذاری ممکن است وجود داشته باشد و یا نه .
علت شایع دیگر خونریزی غیر طبیعی رحمی ، فیبروم رحم است.
سایر علل آن شامل :
    پولیپ های دهانه رحم ویا آندومتر
    عفونت های رحم ویا سرویکس
    حاملگی
    حاملگی خارج رحمی
    سقط جنین
    کیست تخمدان
    سرطان رحم ، سرویکس ویا واژن
    مشکلات در رابطه با روش های جلو گیری مثل دستگاه داخل رحمی و نیز قرص

نکته :

اگر شما باردار و یا یائسه باشید به محض داشتن هر نوع لکه بینی ویا خونریزی رحمی سریعا به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید.
در خانم هایی که با وجود دستگاه داخل رحمی خونریزی دارند ، پزشک ابتدا داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی از قبیل ایبوپروفن و یا مفنامیک اسید تجویز می کند و اگر با این داروها مشکل حل نشد ، در درجه بعد خارج کردن دستگاه را مد نظر قرار می دهد.
لازم به در نظر داشتن این موضوع است که علت حدود 5-10 % خونریزی افراد تازه به بلوغ رسیده ، بیماری خونی فون ویلبراند است . بیماران علاوه بر خونریزی رحمی اغلب دچار خونریزی از بینی و کبودی های بدن و وجود خون در  مدفوع هستند .

پولیپ رحم ؛ برآمدگی ها و زائده های گوشتی اضافی با منشا آندومتر رحم ( لایه داخلی رحم ) هستند که ّتوسط عمل کورتاژ تشخیصی ( تراشیدن داخل رحم با وسیله ای قاشقک مانند تحت بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی ) برداشته شده و به آزمایشگاه پاتولوژی جهت بررسی بافت شناسی ارسال می شوند و اکثرا خوش خیم می باشند ولی برداشت آنها جهت اثبات خوش خیمی یا بدخیمی ضروری می باشد . باید در نظر داشت که عمل کورتاژ تشخیصی ؛ فقط جنبه تشخیصی در موارد هیپر پلازی آندومتر ( افزایش ضخامت لایه داخلی رحم ) و کلا" خونریزی های رحمی را دارد و در اکثر موارد پس از حدود 3 ماه مجددا خونریزی پس از توقف موقت مجددا شروع می شود . 

تشخیص بیماری

برای پیدا کردن علت بیماری ، پزشک از شما سئوالاتی درباره سابقه شخصی و خانوادگی بیماریها می کند.شما ممکن است که در موارد زیر سئوال شوید :

   بیماری های گذشته و حال
   استفاده از داروها
   استفاده از قرص جلوگیری
   وجود دستگاه داخل رحمی
  تغییرات وزن و خورد و خوراک و سطح استرس

پزشک در مورد طول و فواصل سیکل های قاعدگی از شما سئوال می کند .

معاینه کامل فیزیکی از سراسر بدن و معاینه تیروئید و سپس معاینه لگنی خواهید داشت . در حین انجام معاینه لگنی ، پزشک از شما تست پاپ اسمیر بعمل می آورد.
پزشک برای شما یک سری آزمایشات خونی ( شمارش کامل سلول های خونی برای یافت کم خونی احتمالی ) و نیز شمارش پلاکت خونی وسایر آزمایشات انعقاد خون ممکن است با توجه به سن فرد و وجود سایر علائم در معاینه فیزیکی درخواست شوند .
سونوگرافی از رحم و تخمدانها  - اغلب برای تعیین علت بیماری از قبیل فیبروم رحم ، آدنومیوز رحم ، ویا کیست های تخمدان انجام می شود.
بیوپس آندومتر ( عمل تکه برداری بافتی از لایه داخلی رحم )  ویا دیلاتاسیون و کورتاژ و نیز هیستروسکوپی ممکن است که برای تشخیص قطعی بیماری بخصوص در خانم های 40 ساله و بالاتر بکار روند .

روش های درمانی

بسته به سن شما و علت بیماری و تمایل شما به بچه دار شدن در آینده ، متفاوتند .
داروها – قرص های ضدالتهابی غیر استروئیدی مثل ایبوپروفن و ناپروکسن اغلب برای کاهش میزان خونریزی شدید رحمی بکار می روند.
هورمون ها – آنها می توانند بعضی از فرم های خونریزی غیر طبیعی را مداوا کنند ولی ممکن است چند ماه طول بکشد تا اثر آنها ظاهر شود. نوع این هورمون ها بسته به اینکه تمایل به بچه دار شدن دارید یا خیر متفاوت است.هورمون ها به فرم قرص جلوگیری از بارداری خوراکی ویا هورمون پروژسترون  ویا اخیرا یک نوع دستگاه داخل رحمی هورمون دار بنام میرناMirena ) 
قرص های آهن – در مواردی که فرد در در اثر خونریزی های طولانی ویا شدید رحمی ، دچار کم خونی شده باشد مفیدند.
جراحی – شامل عمل هیسترکتومی ( خارج کردن رحم ) که روش قطعی برای درمان خون ریزی غیر طبیعی در خانم هایی است که به روش های دیگر پاسخ نداده اند و نیز مایل به بچه دار شدن نیستند.
عمل تخریب لایه داخلی رحم (Endometrial Ablation) – این روش امروزه در سطح وسیعی جایگزین عمل هیسترکتومی شده است .عوارض این عمل از هیسترکتومی کمتر است ولی مثل هیسترکتومی در افرادیکه تمایلی به بچه دار شدن ندارند ، بکار می رود . این عمل به روش های مختلفی ممکن است انجام شود که روش  Novasure  ارجح است. البته لازم به ذکر این نکته است که عمل تکه برداری از آندومتر قبل از آن بایستی حتما انجام شود تا ضایعات پیش سرطانی و سرطانی رحم مشخص شوند.

نتیجه گیری : اگر شما خونریزی غیر طبیعی رحم دارید ، حتما به پزشک مراجعه کنید و پیش خود فرض ننمائید که مثلا من بدلیل شروع یائسگی دچار این خونریزی ها شده ام . این خونریزی ها علل مختلفی دارند و هیچ راهی برای تشخیص اینکه آنها طبیعی هستند یا غیر طبیعی ، بدون مراجعه به پزشک وجود ندارند و در اغلب موارد بطور موفقیت آمیزی توسط پزشک درمان می شوند.


یکشنبه 21 خرداد1391 13:14 مینا

سلام دوسی جونی های خودم.

کلی وقت بود حس وحال آپیدنو نداشتم.

راستش چند بارم میخواستم اپ کنم دیگه نشد که بشه.

راستی یه خبر:توی این هفته  دارم می رم پا بوس امام رضا(ع).

جای همتون خیلی خالیه.واسه همتون دعا میکنم.

بالاخره بدی خوبی چیزی بود حلالم کنید.

خیلی دوستون دارم.خیلی خیلی زیاد.

شنبه 13 خرداد1391 22:34 مینا

سلام برو بکس خودم.

اول اینکه ممنونم که اینقدر بهم لطف کردین و منو فراموش نکردین و روزمو تبریک گفتین.بازم ممنون.

آها یه چیز دیگه میخواستم بگم که امروز روز خوبی بود و کلی هدیه گرفتم.مانی هم بهم هدیه داد منم کلی بوسش کردم + تشکر فراوان.

دوسیای خودم خیلی دوستون دارم .

یکشنبه 17 اردیبهشت1391 9:26 مینا

محققان مسائل جنسی موجودات عجیبی هستند. با تحقیقات همه جانبه خود، خصوصی ترین قلمرو انسانی یعنی مسائل جنسی را موشکافی می کنند. نکته جالب این است که ما اجازه اینکار را به آنها می دهیم. چرا اینکار را می کنیم؟ شاید به این دلیل باشد که می دانیم اگر این محققین نبودند، نمی دانستیم درمورد مسائل جنسی چه باید بکنیم و چه نباید بکنیم. امروز، محققین مسائل جنسی، 5 نکته مهم در مورد امور جنسی مردان را برایتان بازگو می کنند.

ادامه مطلب را بخوانید(رمز قبلیه)


{ Continue }
دوشنبه 11 اردیبهشت1391 9:23 مینا